Performance i działanie artystyczne jako forma archiwizacji sprzeciwu

Jak zapamiętany jest sprzeciw, jaki rodzaj pracy z przeszłością i archiwum można wykonać w polu działań artystycznych? Pokazuje to m.in. Sharon Hayes, amerykańska artystka mierząca się z fenomenem pamięci o protestach. Na Wystawie Niestałej w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie można oglądać fragmenty jej akcji zatytułowanej “w niedalekiej przyszłości” (In the near future. To projekcja slajdów dokumentujących jej jednoosobowe rekonstrukcje protestów. Twórczyni pojawia się w miejscach, gdzie w przeszłości odbywały się demonstracje uliczne i powraca z głoszonymi wtedy hasłami. Ten performance wymaga rzecz jasna sięgnięcia po materiały archiwalne, pozwala na „życie po życiu” protestów, przypominając o niezrealizowanych obietnicach.

Jak czytamy w katalogu wystawy: “Hayes prezentuje przechodniom hasła wyrwane z ich oryginalnego kontekstu historycznego i próbuje je na powrót wprowadzić do obiegu przestrzeni publicznej. Obserwuje spontaniczne reakcje ludzi na slogany poruszające kwestie socjalne, problemy płci, rasy, feminizmu, praw mniejszości seksualnych oraz polityki, często będące cytatami o anachronicznym dziś brzmieniu”

Więcej:

https://artmuseum.pl/…/sharon-hayes-w-niedalekiej…

https://cag-cms-cdn.sfo3.cdn.digitaloceanspaces.com/…

Innym przykładem jest wirtualna wystawa “ CZYJA REWOLUCJA 2016-2021 HERSTORIE”, pokazywana pierwotnie offline w Domu Norymberskim w Krakowie (w 2021 roku). Na wystawie zaprezentowano materiały związane z aktywnością protestacyjną wobec ograniczenia prawa do aborcji (fale protestu 2016 i 2020/2021), m. in.  fragmenty wywiadów, fotografie autorstwa Jacka Tarana, dzienniki (zapiski). Wystawę przygotowało aktywistyczne i socjologiczne środowisko krakowskie, a kuratorem wystawy był Radosław Nawojski. 

Spacer wirtualny po wystawie >>> jest kolejną warstwa dokumentacyjną tego przedsięwzięcia – po finisażu wystawie wciąż możliwe jest sięganie do nagrań i obrazów dostępnych w wirtualnej rzeczywistości.